. |
|
HISTORIA
KONSTANCINA
spisał
Józef Hertel.
|
Położenie,
klimat, tworzywa uzdrowiskowe.
|
Położenie
w obrębie Kotliny Warszawskiej w środkowej części Niżu Mazowieckiego,
ok. 20 km na południu od Warszawy, na wys. 75-100 m. n.p.m.
nad rzeką Jeziorka i rzeczką Wierzbną, ok. 6 km na zach.
od Wisły. Duże zalesienie obszaru Uzdrowiska - porośnięte
wysokopienną sosną, od północy i południa szerokie pasma
Lasów Kabackich i Chojnowskich, od wschodu rezerwat lęgowy.
Klimat lokalny - umiarkowany, dobre nasłonecznienie, słabe
wiatry, mała ilość opadów, piaszczyste podłoże zapewniające
szybką infiltrację wód opadowych i obniżenie wilgotności.
Lasy wpływają na czystość atmosfery, wzbogacają ją bioskładnikami,
olejkami eterycznymi, które mają istotne znaczenie w procesie
leczenia i regeneracji sił. Klimat sprzyja profilaktyce
schorzeń kardiologicznych, neurologicznych, laryngologicznych,
reumatologicznych oraz ogólnej regeneracji biologicznej.
Tworzywa uzdrowiskowe: źródło termalnej solanki - 6,7 %,
woda chlorkowo-sodowa, bromkowa, jodkowa, żelazista o temp.
ok. 29 °C, głębokość odwiertu 1750 m. Solanka wykorzystywana
w profilaktyce i leczeniu dróg oddechowych, szczególnie
cenna dla ludzi pracujących głosem - artystów, nauczycieli
i w szkodliwym zapyleniu. Zawarte w solance odżywcze mikroelementy
wzbogacają skład krwi. |
|
