Piatek, 22 sierpnia, 2003

Rozdział drugi - depresja poporodowa.

Każdy chyba zna zjawisko, jakie posłużyło za tytuł dziesiejszego wstępniaka. Ja wogóle jestem zdziwiony, że ogarnięty tą złowróżbną dolegliwością wziąłem się za pisanie.

Podsumowując moje długie przemyślenia, które nie są warte, aby je tu umieszczać, jestem wstępnie troszeczkę (tak tylko delikatnie, ostrożnie) rozczarowany.

Nie, no co ja piszę. Jestem masywnie rozczarowany. Poza nielicznymi osobami, które odwiedziły stronę, ruch był prawie zerowy. Ta publika, która się ze mną skontaktowała podzieliła się jak zwykle na malkontentów (cześć, paradox!), którzy wylali na mnie kubeł pomyj, że ta strona to badziew i na tych, którzy obejrzeli i nic nie skomentowali.

Może za dużo sobie obiecywałem po tym projekcie, zbyt miałem dużo entuzjazmu? Kto raczy wiedzieć, kiedy ja sam nie wiem... I tak dopadła mnie depresja po spłodzeniu tego dziecka.

No i czuje się mocno zawiedziony faktem, że pojawił się tylko jeden człowiek, który zaproponował własny wkład w zawartość strony... Moje morale jest obecnie niższe niż zasiłek dla bezrobotnych - a ten jest chyba najniższą sumą wyrażoną w złotówkach w tym kraju. Nie, cena pół litra jest niższa, mniejsz zresztą o większość.

Taki smutny i zły, a przecież nadciąga szybko weekend, zostawiam Was, potencjalnych odbiorców tej strony, mając nadzieję, że zagryzą was wyrzuty sumienia.

No i cóż, ponarzekałem, więc teraz dla rozluźnienia atmosfery zapraszam ponownie do odwiedzin i do zamieszczania swojej własnej twórczości na radosnej Stronie.

Bartek
bartek@konstancin.com

PS. W planach jest kolejny komiks, tym razem o postaci może mniej popularnej poza gminą Konstancin-Jeziorna niż Batman czy ToiToi, ale tu u nas, zwłaszcza na forum, znanej z poszukiwań sensu życia... No, moze czegos trochę innego. Na zdrowie.